@ Leonidas Papalampropoulos 2018
  • Facebook - Black Circle
  • Instagram - Black Circle
  • LinkedIn - Black Circle

pixel ecology - ΠΡΟΤΥΠΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΕΞΟΧΙΚΩΝ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ

1/7

Είδος: Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός / ΔΟΜΕΣ, Πρωτέας ΑΕ

Πρόγραμμα: Κατοικία

Έτος: 2006

Επιφάνεια Κτιρίου: 24.000m2

Θέση: Σκροπονέρι, Εύβοια

Αρχιτέκτων: Λεωνίδας Παπαλαμπρόπουλος

Διάκριση: Ειδική Μνεία

‘Πολλά στοιχεία είναι σχεδιασμένα το ένα κοντά στο άλλο,

παρ΄ όλα αυτά χρειάζεται να χωριστούν πάλι.

Το σχέδιο που χωρίζει και ενώνει

Χρειάζεται να είναι οργανικό και αρμονικό’

P. Klee

 

“Η ιδέα της μεταμόρφωσης είναι ένα θείο δώρο ιδιαίτερα πολύτιμο αλλά και επικίνδυνο. Στην ουσία ελίσσεται, παράγοντας μια απουσία μορφής, υποσκάπτοντας και διαλύοντας το τι είναι γνώση. Είναι παρόμοιο με την κεντρομόλο δύναμη που μπορεί να εκτροχιαστεί για πάντα εάν δεν έχει ένα αντίβαρο. Αναφέρομαι τώρα στην παρόρμηση της ειδίκευσης και την ανυποχώρητη ικανότητα αυτού που γυρνά στην πραγματικότητα.”

J. W. Goethe

 

Η πρόταση ισορροπεί ανάμεσα στο διαχωρισμό και την ενοποίηση (γειτνίαση), προσπαθώντας μέσω του σχεδιασμού, να συμβιβάσει αντίθετες έννοιες. Ασχολείται με δύο ομάδες δίπολων (φυσικό – τεχνητό, ιδιωτικό – συλλογικό) και επιχειρεί να ερευνήσει τη χωρική τους αναπαράσταση.

 

Το πρόβλημα της σχέσης φυσικού-τεχνητού αποτελεί ένα δίλημμα για τον αρχιτέκτονα. Η παρουσία ενός χώρου φυσικής αγνότητας έρχεται σε άμεση αντίθεση με την πρόθεση του αρχιτέκτονα για την δημιουργία ενός νέου περιβάλλοντος κατοίκησης. Ο διαχωρισμός και η γειτνίαση συνυπάρχουν και στη σχέση ιδιωτικού και συλλογικού με την αναγκαία συνύπαρξή τους μέσα στον οικισμό.

Η πρόταση προσπαθεί να θέσει σε διαλεκτική σχέση τους δύο όρους, οργανώνοντας μια συνθετική δομή που να χωρίζει και να ενώνει κάτω από ένα σχέδιο «οργανικό και αρμονικό» .

 

Μέσα από μια διαδικασία «μεταμόρφωσης» του αρχικού τοπίου οδηγούμαστε σε ένα αρχιτεκτονικό υβριδικό σύνολο, κάτι ανάμεσα σε οικισμό και δάσος.

Το υπάρχον δάσος, ή μάλλον η φωτογραφία του επεξεργάζεται και αναλύεται σε pixels, τα οποία θα αποτελέσουν την δομική  αναφορά τόσο του πολεοδομικού σχεδιασμού, όσο και του σχεδιασμού των μεμονωμένων κατοικιών. Στην ουσία υπάρχει μια λογική αντίθετη στην παρεμβατικότητα του αρχιτέκτονα και στην άμεση αντιδιαστολή με το φυσικό περιβάλλον.

Το τοπίο με τη βοήθεια της ψηφιοποίησης αναπαράγει «από μόνο του» την αρχιτεκτονική πρόταση και δημιουργεί τις επί μέρους ποιότητες.

Το τελικό σχέδιο αποτελείται από ένα σύνολο ιδιωτικών κατοικιών, που βρίσκονται σε οικολογική σχέση μεταξύ τους. Προσπαθώντας να έρθουν σε επαφή, αλλά και να απομακρυνθούν, οι κατοικίες φιλοδοξούν να εκπληρώσουν το συμβιβαστικό τους ρόλο.

leonidas papalampropoulos